എന്റെ ഹൃദയത്തോട് ഏറെ ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന കൃതികളിലൊന്നാണിത്. മനുഷ്യന്റെ യുക്തിക്കും സാമാന്യബോധത്തിനും അപ്പുറത്ത് ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ചില ഇരുണ്ട സത്യങ്ങളും ചരിത്രത്തിന്റെ താളുകളിൽ ഇടംനേടാതെപോയ നിഗൂഢതകളും ഒരൊറ്റ കഥയിൽ കോർത്തിണക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ നോവൽ രൂപംകൊണ്ടത്. വായനക്കാരനെ പേടിപ്പിക്കുക എന്നതിലുപരി, അയാളുടെ ചിന്തകളെയും വിശ്വാസങ്ങളെയും ഒരുപോലെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ഒരു വായനാനുഭവം സൃഷ്ടിക്കാനാണ് ഞാൻ ശ്രമിച്ചത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇതൊരു അമാനുഷിക ഹൊറർ കഥ മാത്രമല്ല; മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്ന ഒരു സൈക്കോളജിക്കൽ ഹൊറർ കൂടിയാണ്.
ചരിത്രം കഥയാകുമ്പോൾ...
'രണ്ടാം ഉടമ്പടി'യുടെ കഥാപരിസരത്തെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകങ്ങളിലൊന്ന് അതിന്റെ കാലവ്യാപ്തിയാണ്. എ.ഡി. 1341 മുതൽ 1889 വരെയുള്ള അഞ്ചര നൂറ്റാണ്ടിലധികം നീളുന്ന കാലഘട്ടത്തിലൂടെയാണ് നോവൽ സഞ്ചരിക്കുന്നത്.
ചരിത്രമെന്ന് പറയുമ്പോൾ സാധാരണയായി നമ്മുടെ മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നത് രാജാക്കന്മാരും യുദ്ധങ്ങളും ഭരണകൂടങ്ങളും വലിയ രാഷ്ട്രീയ സംഭവങ്ങളുമൊക്കെയാണ്. എന്നാൽ അതിനപ്പുറം മറ്റൊരു ചരിത്രം കൂടിയുണ്ട്. സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതങ്ങളിൽ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ, തലമുറകളായി കൈമാറിവന്ന വിശ്വാസങ്ങൾ, വിശദീകരിക്കാനാകാത്ത അനുഭവങ്ങൾ, കാലം മായ്ച്ചുകളഞ്ഞ രഹസ്യങ്ങൾ... ചരിത്രത്തിന്റെ വലിയ താളുകൾക്കിടയിൽ പലപ്പോഴും ഇവയ്ക്കൊന്നും വേണ്ടത്ര ഇടം ലഭിക്കാറില്ല. എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത്തരം കാര്യങ്ങളാണ് കഥകൾക്കുള്ള ഏറ്റവും കൗതുകകരമായ ഇടങ്ങൾ.
യഥാർത്ഥ ചരിത്രസംഭവങ്ങളെ അവ നടന്ന കാലഘട്ടത്തിന്റെ സാമൂഹികവും സാംസ്കാരികവുമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, അവയ്ക്കിടയിൽ ഭാവനയുടെ ഒരു നിഗൂഢലോകം സൃഷ്ടിക്കാനാണ് ഞാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളത്. യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളും ഭാവനയിൽനിന്ന് രൂപപ്പെടുന്ന അമാനുഷികതയും പരസ്പരം ഇഴചേരുമ്പോൾ വായനക്കാരന് ലഭിക്കുന്ന അനുഭവം വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും.
ഈ നോവലിൽ ചരിത്രം കഥയുടെ പിന്നണിയിൽ നിൽക്കുന്ന ഒന്നല്ല. മറിച്ച്, കഥയെ മുന്നോട്ടുനയിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ഘടകമാണ്. ഓരോ കാലഘട്ടത്തിനും അതിന്റേതായ വിശ്വാസങ്ങളും ഭയങ്ങളും രഹസ്യങ്ങളുമുണ്ട്. ആ കാലത്തെ മനുഷ്യർ എങ്ങനെയാണ് ചിന്തിച്ചിരുന്നത്, എന്തിനെയൊക്കെയാണ് ഭയപ്പെട്ടിരുന്നത്, ലോകത്തെ എങ്ങനെയാണ് നോക്കിക്കണ്ടിരുന്നത് എന്നൊക്കെ മനസ്സിലാക്കാതെ ആ കാലഘട്ടത്തിൽ വിശ്വസനീയമായ ഒരു കഥാലോകം സൃഷ്ടിക്കാനാവില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചരിത്രവും ഭാവനയും തമ്മിലുള്ള സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്തുക എന്നത് ഈ രചനയിലെ ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളികളിലൊന്നായിരുന്നു.
ലണ്ടനിൽനിന്ന് മലബാറിലേക്ക്: രണ്ട് ലോകങ്ങൾ, ഒരേ നിഗൂഢത
ഒരു കഥയ്ക്ക് രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ഭൂമികകൾ നൽകുമ്പോൾ അവയുടെ അന്തരീക്ഷവും സംസ്കാരവും വായനക്കാരന് അനുഭവപ്പെടണം എന്നത് എനിക്ക് നിർബന്ധമായിരുന്നു. 'രണ്ടാം ഉടമ്പടി'യുടെ ആദ്യപകുതി പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ലണ്ടനിലാണ് വികസിക്കുന്നത്. മൂടൽമഞ്ഞു പുതച്ച തെരുവുകളും തണുത്ത രാത്രികളും പഴയ കെട്ടിടങ്ങളും നിറഞ്ഞ ആ ലോകത്തുനിന്ന് കഥ പതുക്കെ മലബാറിലേക്ക് എത്തുന്നു. രണ്ടാം പകുതിയിൽ മലബാറിന്റെ മണ്ണും പച്ചപ്പും ചരിത്രവും പാരമ്പര്യവുമാണ് കഥയുടെ പ്രധാന പശ്ചാത്തലം.
ഈ രണ്ട് സ്ഥലങ്ങളും എനിക്ക് ഒരുപോലെ പ്രിയപ്പെട്ട രണ്ട് ഭീതിലോകങ്ങളാണ്. പാശ്ചാത്യ യൂറോപ്പിന്റെ പഴയ മിത്തുകൾക്കും നിഗൂഢമായ വിശ്വാസങ്ങൾക്കും അവയുടേതായൊരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. അതുപോലെ, മലബാറിന്റെ ഗ്രാമങ്ങളിലും പഴയ തറവാടുകളിലും തലമുറകളായി കൈമാറിവന്നിട്ടുള്ള ഐതിഹ്യങ്ങൾക്കും വിശ്വാസങ്ങൾക്കും ഒരുപാട് പറയാനുണ്ട്. പലപ്പോഴും രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ചരിത്രത്തേക്കാൾ ആഴത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ ഓർമകളിൽ നിലനിൽക്കുന്നത് ഇത്തരം കഥകളും വിശ്വാസങ്ങളുമാണ്.
ഈ രണ്ട് ലോകങ്ങളെയും ഒരുമിപ്പിക്കണമെന്നത് നോവലിന്റെ തുടക്കംമുതലുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. പാശ്ചാത്യലോകത്തെ ദുരൂഹമായ മിത്തുകളും മലബാറിന്റെ പഴയ നാടൻ ഐതിഹ്യങ്ങളും തമ്മിൽ ഒരു ബന്ധം കണ്ടെത്തുക എന്നത് കൗതുകകരമായ ഒരു എഴുത്തനുഭവമായിരുന്നു. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായും സാംസ്കാരികമായും ഏറെ അകലെയുള്ള ഈ രണ്ട് ലോകങ്ങൾക്കിടയിൽ കഥ മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ പതുക്കെ രൂപപ്പെടുന്ന നിഗൂഢമായ ബന്ധമാണ് നോവലിന്റെ പ്രധാന ആകർഷണങ്ങളിലൊന്ന്.
ഭയം എന്നത് ഒരു വികാരം മാത്രമല്ല
ഹൊറർ കഥകളെന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ആദ്യം മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നത് പ്രേതങ്ങളും പിശാചുക്കളും വിചിത്രമായ ശബ്ദങ്ങളും പെട്ടെന്ന് സംഭവിക്കുന്ന ഭീതിദമായ കാര്യങ്ങളുമൊക്കെയാണ്. എന്നാൽ എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഹൊറർ അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു ലോകമാണ്.
ഒരു മനുഷ്യൻ ഇതുവരെ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന കാര്യങ്ങളെ സംശയിക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന നിമിഷം മുതൽ ഭയം ജനിക്കാം. താൻ സത്യമായി കരുതിയിരുന്നതെല്ലാം തെറ്റായിരുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോഴോ, യുക്തികൊണ്ട് വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ അകപ്പെടുമ്പോഴോ അയാളുടെ മനസ്സിലുണ്ടാകുന്ന സംഘർഷം ചിലപ്പോൾ ഒരു പ്രേതത്തെ നേരിൽ കാണുന്നതിനേക്കാൾ ഭീതിദമായിരിക്കും.
അത്തരമൊരു ഭയമാണ് 'രണ്ടാം ഉടമ്പടി'യിൽ അവതരിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത്. കഥാപാത്രങ്ങളെ പുറത്തുനിന്നുള്ള അമാനുഷിക ശക്തികൾ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതിനൊപ്പം അവരുടെ തന്നെ ഓർമകളും വിശ്വാസങ്ങളും കുറ്റബോധങ്ങളും അവരെ വേട്ടയാടണം. ഒരു ഭീതിദമായ രംഗം വായിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ അതിന്റെ പേടി അവിടെ അവസാനിക്കരുത്. ആ സംഭവം എന്താണ് അർത്ഥമാക്കുന്നതെന്ന് വായനക്കാരൻ പിന്നീട് ചിന്തിക്കണം. ചില ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം ലഭിക്കുമ്പോൾ അതിനേക്കാൾ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന പുതിയ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരണം.
ഇതെല്ലാം കഥയിൽ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടിവന്നത് വായനയുടെ ഒഴുക്കാണ്. ഒരു മിസ്റ്ററി കഥയിൽ വായനക്കാരന്റെ ആകാംക്ഷയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. അടുത്ത പേജിൽ എന്താണ് സംഭവിക്കുക എന്നറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷ നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ കഥയുടെ സ്വാഭാവികമായ ഒഴുക്കും നഷ്ടപ്പെടും. അതേസമയം, വായനക്കാരനെ അമ്പരപ്പിക്കാൻവേണ്ടി മാത്രം അപ്രതീക്ഷിത സംഭവങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാനും ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. ഓരോ സംഭവത്തിനും കഥയ്ക്കുള്ളിൽ അതിന്റേതായ കാരണവും പ്രസക്തിയും ഉണ്ടായിരിക്കണം. ഭയം കഥയ്ക്കുമേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാകാതെ, കഥയിൽനിന്നുതന്നെ സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടാകുന്നതായിരിക്കണം എന്നതായിരുന്നു എന്റെ സമീപനം.
വിശ്വാസങ്ങൾക്കപ്പുറം മനുഷ്യൻ
മനുഷ്യന്റെ വിശ്വാസങ്ങളും മതസങ്കൽപ്പങ്ങളും ഭീതിയെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരാഗത ധാരണകളുമെല്ലാം ഈ നോവലിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും കടന്നുവരുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ അവയിൽ ഏതാണ് ശരി, ഏതാണ് തെറ്റ് എന്ന് വിധിക്കുകയല്ല ഞാൻ ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചത്. മറിച്ച്, ഇത്തരം വിശ്വാസങ്ങൾ മനുഷ്യന്റെ ചിന്തകളെയും തീരുമാനങ്ങളെയും ജീവിതത്തെയും എത്രത്തോളം സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്നതായിരുന്നു എനിക്ക് കൂടുതൽ താൽപര്യമുള്ള വിഷയം.
"ഈ ചെകുത്താനും ദൈവവുമൊക്കെ ഒരു മറയല്ലേ… പലതും ഒളിപ്പിക്കാനും മറ്റുള്ളവരെ ഭയപ്പെടുത്തി നിർത്താനുമുള്ള ഒരു എളുപ്പമാർഗ്ഗം! അത്രതന്നെ.”
വില്ല്യം മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. അയാൾ ഒരു കടുത്ത ദൈവവിശ്വാസിയാണ്. ദൈവമുണ്ടെങ്കിൽ ചെകുത്താനുമുണ്ട്. അയാളുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ ഒരു വാചകംകൊണ്ട് മാത്രം ഇളക്കാൻ പറ്റുന്നത്ര നേർത്തതായിരുന്നില്ല. മൈക്കിൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ വില്ല്യമിന്റെ മസ്തിഷ്കത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ തട്ടി അപവർത്തനം ചെയ്തു.
രണ്ടാം ഉടമ്പടിയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഭാഗം
നമുക്ക് വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങളെ പലപ്പോഴും നമ്മൾ ഭയക്കാറുണ്ട്. ആ ഭയത്തിന് ഒരു പേര് നൽകാനും അതിനെ നമ്മുടെ വിശ്വാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഒതുക്കാനും ശ്രമിക്കും. ചിലപ്പോൾ ആ വിശ്വാസങ്ങൾതന്നെ പിന്നീട് നമ്മെ നിയന്ത്രിക്കാൻ തുടങ്ങും. മനുഷ്യന്റെ ഈ മാനസികാവസ്ഥ എന്നെ എപ്പോഴും ആകർഷിച്ചിട്ടുള്ള ഒന്നാണ്.
'രണ്ടാം ഉടമ്പടി'യിലൂടെ അത്തരം ചില ചിന്തകളെ ചോദ്യം ചെയ്യാനും വായനക്കാരനെ സ്വന്തം വിശ്വാസങ്ങളെയും ധാരണകളെയും കുറിച്ച് ചിന്തിപ്പിക്കാനും ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഉത്തരങ്ങൾ ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. ചില ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരം കണ്ടെത്തുന്നതിനേക്കാൾ അവ നമ്മളിൽ അവശേഷിപ്പിക്കുന്ന അസ്വസ്ഥതയ്ക്കായിരിക്കും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം.
ഈ നോവൽ എഴുതുക എന്നത് എനിക്ക് അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമായിരുന്നില്ല. അഞ്ചര നൂറ്റാണ്ടിലധികം നീളുന്ന കാലഘട്ടം, രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ഭൂമികകൾ, ചരിത്രസംഭവങ്ങൾ, മിത്തുകൾ, അമാനുഷികത, ഒട്ടേറെ കഥാപാത്രങ്ങൾ... ഇവയെല്ലാം പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ച് ഒരൊറ്റ കഥയായി അവതരിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ കാലഘട്ടത്തിലും നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ മറ്റൊരു കാലഘട്ടത്തിലെ കഥയുമായി എവിടെയെങ്കിലും ബന്ധപ്പെടണം. കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും സംഭവങ്ങൾക്കും അവരുടേതായ പ്രാധാന്യമുണ്ടാകണം. ഈ കണ്ണികൾ പരസ്പരം ചേർക്കുന്നതിനിടയിൽ പലപ്പോഴും ഒരു എഴുത്തുകാരൻ എന്ന നിലയിൽ എനിക്കുതന്നെ വലിയ വെല്ലുവിളികൾ നേരിടേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്.
കഥപറച്ചിലിന്റെ രീതിയിലും വായനക്കാരനെ പതുക്കെ കഥയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനാണ് ശ്രമിച്ചത്. എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തുടക്കത്തിൽത്തന്നെ പറഞ്ഞുതരുന്ന ഒരു ആഖ്യാനരീതിയല്ല ഇത്. ചില കാര്യങ്ങൾ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സംഭാഷണങ്ങളിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാം. മറ്റു ചിലത് അവരുടെ ഓർമകളിലൂടെയും അനുഭവങ്ങളിലൂടെയും ചെറിയ സൂചനകളിലൂടെയും മാത്രമേ വായനക്കാരനിലേക്ക് എത്തുകയുള്ളൂ. ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ പോലും വായനക്കാരന് അറിയണമെന്നില്ല. അതുപോലെ, വായനക്കാരന് ലഭിക്കുന്ന ചില സൂചനകൾ കഥാപാത്രങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാതെ പോകുകയും ചെയ്യാം. ഈ വ്യത്യാസങ്ങളിലൂടെ കഥയുടെ ദുരൂഹത നിലനിർത്താനും വായനക്കാരനെ കഥയുടെ ഭാഗമാക്കാനുമാണ് ഞാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഓരോ രഹസ്യവും വെളിപ്പെടുമ്പോൾ അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു രഹസ്യത്തിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറക്കണം എന്നതായിരുന്നു എന്റെ ആഗ്രഹം.
മലയാളത്തിൽ ഹൊറർ സാഹിത്യത്തിന് നല്ലൊരു വായനാപാരമ്പര്യത്തെ പിന്തുടരുന്നതിനൊപ്പം അതിന്റെ സാധ്യതകളെ കുറച്ചുകൂടി വിപുലപ്പെടുത്താനും എനിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ട്. പ്രേതങ്ങളുടെയും അമാനുഷിക പ്രതിഭാസങ്ങളുടെയും ലോകത്തിനപ്പുറം, ചരിത്രത്തെയും മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിനെയും വിശ്വാസങ്ങളെയും ചേർത്തുവെച്ചും മികച്ച ഹൊറർ സാഹിത്യം സൃഷ്ടിക്കാനാകുമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഒരു പുസ്തകം വായിച്ചുതീർന്നാൽ അതിലെ കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും മാത്രമല്ല വായനക്കാരന്റെ മനസ്സിൽ അവശേഷിക്കേണ്ടത്. ആ കഥ ഉയർത്തിയ ചില ചോദ്യങ്ങളും വായനക്കാരനെ പിന്തുടരണം. അവസാന പേജ് മറിച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടും മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു സംശയമോ അസ്വസ്ഥതയോ ബാക്കിയാകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതുതന്നെയായിരിക്കും ഒരു ഹൊറർ നോവലിന് ലഭിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ അംഗീകാരങ്ങളിലൊന്ന്.
ഇരുട്ടിനെ മനുഷ്യൻ ഭയക്കുന്നത് അതിൽ വെളിച്ചമില്ലാത്തതുകൊണ്ടു മാത്രമല്ല; വെളിച്ചം ഒരിക്കലും കാണിച്ചുതരാത്ത ചില സത്യങ്ങൾ അവിടെ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്നുണ്ടാകാം എന്ന തിരിച്ചറിവുകൊണ്ടുകൂടിയാണ്. ആ നിഗൂഢതകളിലേക്കുള്ള ഒരു യാത്രയാണ് 'രണ്ടാം ഉടമ്പടി'.
Buy RANDAM UDAMPADI from AMAZON
'രണ്ടാം ഉടമ്പടി'യിലൂടെ അത്തരം ചില ചിന്തകളെ ചോദ്യം ചെയ്യാനും വായനക്കാരനെ സ്വന്തം വിശ്വാസങ്ങളെയും ധാരണകളെയും കുറിച്ച് ചിന്തിപ്പിക്കാനും ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഉത്തരങ്ങൾ ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. ചില ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരം കണ്ടെത്തുന്നതിനേക്കാൾ അവ നമ്മളിൽ അവശേഷിപ്പിക്കുന്ന അസ്വസ്ഥതയ്ക്കായിരിക്കും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം.
ഒരു എഴുത്തുകാരന്റെ വെല്ലുവിളിയും പ്രതീക്ഷയും
ഈ നോവൽ എഴുതുക എന്നത് എനിക്ക് അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമായിരുന്നില്ല. അഞ്ചര നൂറ്റാണ്ടിലധികം നീളുന്ന കാലഘട്ടം, രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ഭൂമികകൾ, ചരിത്രസംഭവങ്ങൾ, മിത്തുകൾ, അമാനുഷികത, ഒട്ടേറെ കഥാപാത്രങ്ങൾ... ഇവയെല്ലാം പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ച് ഒരൊറ്റ കഥയായി അവതരിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ കാലഘട്ടത്തിലും നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ മറ്റൊരു കാലഘട്ടത്തിലെ കഥയുമായി എവിടെയെങ്കിലും ബന്ധപ്പെടണം. കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും സംഭവങ്ങൾക്കും അവരുടേതായ പ്രാധാന്യമുണ്ടാകണം. ഈ കണ്ണികൾ പരസ്പരം ചേർക്കുന്നതിനിടയിൽ പലപ്പോഴും ഒരു എഴുത്തുകാരൻ എന്ന നിലയിൽ എനിക്കുതന്നെ വലിയ വെല്ലുവിളികൾ നേരിടേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്.
കഥപറച്ചിലിന്റെ രീതിയിലും വായനക്കാരനെ പതുക്കെ കഥയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനാണ് ശ്രമിച്ചത്. എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തുടക്കത്തിൽത്തന്നെ പറഞ്ഞുതരുന്ന ഒരു ആഖ്യാനരീതിയല്ല ഇത്. ചില കാര്യങ്ങൾ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സംഭാഷണങ്ങളിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാം. മറ്റു ചിലത് അവരുടെ ഓർമകളിലൂടെയും അനുഭവങ്ങളിലൂടെയും ചെറിയ സൂചനകളിലൂടെയും മാത്രമേ വായനക്കാരനിലേക്ക് എത്തുകയുള്ളൂ. ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കറിയാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ പോലും വായനക്കാരന് അറിയണമെന്നില്ല. അതുപോലെ, വായനക്കാരന് ലഭിക്കുന്ന ചില സൂചനകൾ കഥാപാത്രങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാതെ പോകുകയും ചെയ്യാം. ഈ വ്യത്യാസങ്ങളിലൂടെ കഥയുടെ ദുരൂഹത നിലനിർത്താനും വായനക്കാരനെ കഥയുടെ ഭാഗമാക്കാനുമാണ് ഞാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഓരോ രഹസ്യവും വെളിപ്പെടുമ്പോൾ അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു രഹസ്യത്തിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറക്കണം എന്നതായിരുന്നു എന്റെ ആഗ്രഹം.
മലയാളത്തിൽ ഹൊറർ സാഹിത്യത്തിന് നല്ലൊരു വായനാപാരമ്പര്യത്തെ പിന്തുടരുന്നതിനൊപ്പം അതിന്റെ സാധ്യതകളെ കുറച്ചുകൂടി വിപുലപ്പെടുത്താനും എനിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ട്. പ്രേതങ്ങളുടെയും അമാനുഷിക പ്രതിഭാസങ്ങളുടെയും ലോകത്തിനപ്പുറം, ചരിത്രത്തെയും മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിനെയും വിശ്വാസങ്ങളെയും ചേർത്തുവെച്ചും മികച്ച ഹൊറർ സാഹിത്യം സൃഷ്ടിക്കാനാകുമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഒരു പുസ്തകം വായിച്ചുതീർന്നാൽ അതിലെ കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും മാത്രമല്ല വായനക്കാരന്റെ മനസ്സിൽ അവശേഷിക്കേണ്ടത്. ആ കഥ ഉയർത്തിയ ചില ചോദ്യങ്ങളും വായനക്കാരനെ പിന്തുടരണം. അവസാന പേജ് മറിച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടും മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു സംശയമോ അസ്വസ്ഥതയോ ബാക്കിയാകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതുതന്നെയായിരിക്കും ഒരു ഹൊറർ നോവലിന് ലഭിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ അംഗീകാരങ്ങളിലൊന്ന്.
ഇരുട്ടിനെ മനുഷ്യൻ ഭയക്കുന്നത് അതിൽ വെളിച്ചമില്ലാത്തതുകൊണ്ടു മാത്രമല്ല; വെളിച്ചം ഒരിക്കലും കാണിച്ചുതരാത്ത ചില സത്യങ്ങൾ അവിടെ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്നുണ്ടാകാം എന്ന തിരിച്ചറിവുകൊണ്ടുകൂടിയാണ്. ആ നിഗൂഢതകളിലേക്കുള്ള ഒരു യാത്രയാണ് 'രണ്ടാം ഉടമ്പടി'.
Buy RANDAM UDAMPADI from AMAZON